বিলাতী ফুলেৰে জাতিষ্কাৰ হৈ থকা ফুলনি
আন দিনাতকৈ পুৱা কমলাকান্ত সোনকালে শুই উঠিল। কমলাকান্তৰ সংকল্প পুৱা সাত বজাত ঘৰ এৰিব। চাহ-জলপান খাই উঠোঁতেই ছাৰে ছয় হ’ল। […]
আন দিনাতকৈ পুৱা কমলাকান্ত সোনকালে শুই উঠিল। কমলাকান্তৰ সংকল্প পুৱা সাত বজাত ঘৰ এৰিব। চাহ-জলপান খাই উঠোঁতেই ছাৰে ছয় হ’ল। […]
হোমৰ গুৰিত দৰাক আগুৰি দৰাঘৰীয়াই থুপ পাতি বহিছে। দৰাৰ সখীয়েক আৰু কেইজনমান ডেকাই ঘনিষ্ঠ আত্মীয়তা প্রকাশ কৰিবলৈ দৰাৰ গাত গা
সাহিত্যৰথী লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাৰ নজহা-নপমা সৃষ্টিসমূহৰ ভিতৰত অন্যতম হৈছে অসমৰ জাতীয় সংগীতটো। এনে অসমীয়া হয়তো বহু কম ওলাব, যিয়ে এইটো গীত
লগে লগে প্রচণ্ড শব্দ কৰি মিলিটেৰীৰ গাড়ী ওপৰলৈ উৰি গৈছিল। একুৰা বৃহৎ জুয়ে গাড়ী ছানি ধৰিছিল। গাড়ীৰ পৰা কেইটামান মিলিটেৰীৰ
এলার্ম ঘড়ীৰ দৰে বাজি উঠা দেউতাৰ কৰ্কশ মাতত সাৰ পাওঁ। -‘সৰুদৌ উঠ। ডাঙৰ দৌ উঠ।’ দেউতাই চিঞৰিছে। এবাৰ, দুবাৰ… মায়ে
বহল চাংখনৰ কাষতে দীঘল টেবুলখন। চাৰিটা খুঁটা পুতি বাঁহেৰে বনোৱা টেবুলখন আচলতে এখন চাঙেই। টেবুলৰ ওপৰত নির্দিষ্ট স্থানত থাকে মোৰ,